สำหรับประชาขน

โรคหิดในเด็ก

บทความโดย :พญ.วนิดา ลิ้มพงศานุรักษ์


เกิดจากไรชนิดหนึ่งเป็นโรคที่ติดต่อได้ง่าย โดยการสัมผัสอย่างใกล้ชิด

อาการสำคัญ

อาการที่เด่นชัดของโรค ผู้ป่วยจะคันมากโดยเฉพาะในเวลากลางคืน ลักษณะผื่นประกอบด้วยเม็ดแข็ง มีทั้งขนาดเล็กและใหญ่ ตุ่มน้ำใส ตุ่มสีแดง

ตำแหน่งที่พบรอยโรค

บริเวณง่ามนิ้วมือ ง่ามนิ้วเท้า ข้อมือ ข้อเท้า รักแร้ หัวนม สะดือ เอว ก้น ต้นขา อวัยวะเพศชายและอัณฑะ ในเด็กทารกมักเป็นทั้งตัว รวมทั้งศีรษะ ฝ่ามือ ฝ่าเท้า นอกจากนี้ยังพบตุ่มหนองร่วมด้วย

การติดต่อ

เป็นโรคที่ติดต่อได้ง่าย โดยการสัมผัสอย่างใกล้ชิดติดต่อจากเครื่องนุ่งห่มพบได้น้อย เพราะตัวหิดอยู่ภายนอกร่างกายคนไม่เกิน 2-3 วัน

การวินิจฉัย

  • อาศัยประวัติบุคคลในครอบครัวหรือผู้ใกล้ชิดมีอาการเหมือนผู้ป่วย
  • การตรวจร่างกาย จากอาการทางคลินิก พบการกระจายของผื่นมีลักษณะจำเพาะ
  • การตรวจทางห้องปฏิบัติการด้วยกล้องจุลทรรศน์โดยการขูดผิวหนัง พบตัวหิด

การปฏิบัติตัวของผู้ป่วยโรคหิด

  • ทุกคนในบ้านควรได้รับการรักษาพร้อมกันหมด ถึงแม้จะไม่มีอาการ เพราะบาง คนอาจเป็นหิดโดยไม่มีอาการได้ นำเสื้อผ้า ผ้าปู ปลอกหมอน ผ้าห่ม ที่ใช้อยู่ทั้งหมดไปซักตากแดด
  • ทายาตั้งแต่คอลงไปจนถึงปลายเท้าให้ทั่วทั้งตัว ยกเว้นศีรษะและหน้า ให้ทายาตอนเย็นหลังอาบน้ำเสร็จ ทายาทิ้งไว้ทั้งคืนถึงเช้าแล้วจึงอาบน้ำล้างยาออก
  • ถ้าแพ้ยาหรือเกิดผื่นแดงเป็นน้ำเหลือง ให้หยุดทายาและกลับมาพบแพทย์ผู้รักษา
  • ผู้ป่วยควรมารับการรักษาอย่างต่อเนื่องจนหายขาด ระยะเวลาในการรักษาประมาณ 1 เดือน